John Howard Griffin w swojej książce "Black Like Me" (opublikowanej w 1961 roku) opisuje, jak zmienil swój bialy wygląd w taki sposób, że pozwolilo mu to uchodzic za czarnoskórego mężczyznę. Podróżowal po amerykańskim poludniu, opisując to, czego doświadczyl oczami czarnoskórego mężczyzny. Jego zamiarem bylo ujawnienie surowego stopnia rasizmu, z jakim spotykają się Czarni. Jedną z lekcji plynących z książki jest to, jak istotny jest obraz w odniesieniu do naszych interakcji z innymi ludźmi. Jim Schnell spotkal się z podobnymi okolicznościami w latach 1978-1982, kiedy zaangażowal się w badania terenowe z kontrkulturą hipisowską w ramach swojej pracy doktorskiej. Zmienil swój wygląd poprzez dlugie wlosy i ubrania w stylu hipisowskim itp. z zamiarem zwiększenia dostępu do środowisk spolecznych, które chcial zbadac. Efektem ubocznym tego badania bylo to, że dowiedzial się wiele o tym, jak ważna jest prezentacja siebie w odniesieniu do tego, jak postrzegają nas inni. Jego tematem jest miękki komentarz kultury popularnej na temat roli wizerunku i prezentacji siebie. Ujawnienie przez Griffina zuchwalego rasizmu jest znacznie poważniejszą sprawą, która ma niezwykle istotne konsekwencje, ale doświadczenie Schnella stanowi istotny komentarz na temat roli wizerunku.